சிவவாக்கியர் பாடல் - 91

91. உடம்புயி ரெடுத்ததோ வுயிருடம் பெடுத்ததோ
உடம்புயி ரெடுத்தபோ துருவமேது செப்புவீர்
உடம்புயி ரிறந்தபோ துயிரிறப்ப தில்லையே
உடம்புமெய் மறந்துகண் டுணர்ந்துஞான மோதுமே.

உடலுக்கு உயிர் வந்ததா? அல்லது உயிருக்கு உடல் வந்ததா? அப்படி உடலுக்குள் உயிர் நுழைந்தது என்றால் அந்த உயிருக்கு உருவம் எது எனக் கூறுவீர். உடல் இறந்த பின்னரும் உயிர் இறப்பது இல்லை. ஆகையால் அந்த ஆன்மாவாகிய உயிர் ஆவியின் ஓட்டத்தில் சலனமற்ற கவனத்தை வைத்து ஒருமுகப்படுத்தி ஞானத்தை ஓதுவீர்களே!

திருமந்திரம்
*************

இன்புறு வண்டிங் கினமலர் மேற்போய்
உண்பது வாச மதுபோல் உயிர்நிலை
இன்புற நாடி நினைக்கிலு மூன்றொளி
கண்புற நின்ற கருத்துள்நில் லானே.

இன்புறும் இயல்பு கொண்ட வண்டுகள் பூவின் நறுமணம் கண்டு அம்மணத்தின் வழியே சென்று மலரில் உள்ள மணம் நிறைந்த மதுவினை உண்ணும். மூன்று ஒளியாம் சூரிய, சந்திர, அக்கினி கலைகளை உடைய உடலில் உயிர் நிலை தங்கும் கருத்தினைக் கண்டு அங்கு நாடியிருத்தல் வேண்டும். புறத்தில் மூன்று ஒளியாய் விளங்கும் திருவடிகளின் உள்ளே சந்திக்கும் இடத்தில்தான் உயிர்நிலை உள்ளது.

உயிரது வேறா யுணர்வெங்கு மாகும்
உயிரை யறியில் உணர்வறி வாகும்
உயிரன் றுடலை விழுங்கு முணர்வை
அயரும் பெரும்பொரு ளாங்கறி யாரே.

உயிர் உடல் இரண்டும் வெவ்வேறு என்னும் உண்மை புலப்பட்டால் உணர்வுநிலை உடலெங்கும் தங்கும். அதுபோல் உயிரின் உண்மையை அறிய அவ்வுணர்வே மெய்யுணர்வு ஆகும். உடலை நீங்கச் செய்வது உயிர் இல்லை. இவ்வுண்மையை அறிவிக்காமல் மறைத்து வைத்திருப்பதும் பெரும்பொருளே.

சிவவாக்கியர் பாடல் - 90

90. தில்லையே வணங்கிநின்று தெண்டனிட்ட வாயுவை
எல்லையைக் கடந்துநின்று ஏகபோக மாய்கையோ
டெல்லையைக் கடந்துநின்று சொர்க்கலோக வெளியிலே
வெள்ளையுஞ் சிவப்புமாகி மெய்கலந்து நின்றதே.

வடக்கு எல்லை - இடகலை
தெற்கு எல்லை - பிங்கலை
நடு எல்லை - தில்லை - சுழுமுனை

உயிர் மூச்சானது தில்லையாகிய சுழிமுனையில் வணங்கி ஒடுங்கி நின்று விம்மிப் பூரித்து, மாயையின் எல்லையைக் கடந்து பிய்த்துக்கொண்டு வெளிவரும்போது சொர்க்கலோக வெளியாம் ஆகாயம் காணும்( ஆகாயம் கபாலக் குக்கைக்குள்ளேதான் உள்ளது!!!). ஆங்கே சிவப்பும்(சக்தி) வெள்ளையும்(ஞானமாம் சிவன்) சேர்ந்து சிவசக்தியாகும். அதனுடன் உயிர் கலக்கும்.

திருமந்திரம்
************
பூதல மேருப் புறத்தான தெக்கணம்
ஓதும் இடைபிங் கலையொண் சுழுனையாம்
பாதி மதியோன் பயில்திரு வம்பலம்
ஏதமில் பூதாண்டத் தெல்லையி னீறன்றே.

வெண்பா
********
ஆணவ மாமெருமை ஆனைகரி ஆம்மருள்காண்
ஏணஅரி மாவினையாம் ஏர்பரியும் - ஆணமார்
நற்செறிவாம் வெள்ளானை ஞானமாம் ஆனேறும்
இற்புகலன் பின்புருமேல் எண்.

சிவவாக்கியர் பாடல் - 89

89. நெஞ்சிலே யிருந்திருந்து நெருக்கியோடும் வாயுவை
அன்பினா லிருந்துநீ ரருகிருத்த வல்லீரேல்
அன்பர்கோயில் காணலா மகன்று மெண்டிசைக்குளே
தும்பியோடி யோடியே சொல்லடா சுவாமியே!

தும்பி - வண்டு

நெஞ்சிற்கும் மூக்கிற்குமாய் ஓடும் உயிர் வாயுவைச் செயலாலும்(புணர்ச்சி) பேச்சாலும் வீணாக்காது உள்ளுக்குள்ளே அடக்கி மனதைச் சலனமின்றிக் கட்டுப்படுத்தி ஒருமுகப்படுத்த கோ(இறைவன் நடனமாடும்)இல் காணலாம்.அதை விடுத்து எட்டு திசைகளிலும் இறைவனைத் தும்பி இனத்து வண்டுபோலப் (பரக்கப் பரக்கத்) பறந்து தேடினும் பலனேதுமில்லை எனச் சொல்லடா சுவாமியே!

சிவவாக்கியர் பாடல் - 88

88. இறைவனா லெடுத்தமாடத் தில்லையம் பலத்திலே
அறிவினா லடுத்தகாய மஞ்சினா லமைந்ததே.
கருவிநாத முண்டுபோய்க் கழன்றவாச லொன்பதும்
ஒருவரா யொருவர்கோடி யுள்ளுளே யமர்ந்ததே.


தில்லை அம்பலத்திலே உள்ள இறைவன் நீர், நிலம், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐம்பூதங்களை எடுத்து மனித உடலை அறிவினால் சமைத்தான். கண்கள் இரண்டு, காதுகள் இரண்டு, மூக்குத் துளைகள் இரண்டு, வாய், சிறுநீர்த் துளை, மலத் துளை ஆகிய ஒன்பது வாயிலையும் ஒருசேர அடைக்கும் வல்லமை கோடியில் ஒருவரே!

திருமந்திரம்
***********
ஒன்பது வாசல் உடையதோர் பிண்டத்துள்
ஒன்பது நாடி யுடையதோ ரோரிடம்
ஒன்பது நாடி ஒடுங்கவல் லார்கட்கு
ஒன்பது காட்சி யிலைபல வாமே

ஒன்பது துளைகளை உடைய இவ்வுடலிலே ஒன்பது நாடிகள் ஊடாடும். இந்த நாடிகளை கபாலக் குகையின் நாற்சந்தியில் ஒடுக்குவதுதான் ஒன்பது வாயில் அடைப்பதாகும். இங்கு காட்சிகள் என்பது உணர்வுகளைக் குறிக்கும்.

ஞானக் குறள்
*************
ஒன்பது வாசலுமொக்க வடைத்தக்கா
லன்பதி லொன்றா மரன்.

குருபிரான் சுட்டிக்காட்டும் (சூக்கும) வாயில்கள் ஒன்பதையும் (நவத்துவாரம்) அடைத்தால் ஐம்பது பீசங்களோடு ஐம்பத்தி ஒன்றாகச் சிவன் இருப்பான்.

இவ்வைம்பத்தொன்றுமே, சிதம்பர இரகசியமாகும்.

"ஈறுசெய் மூலமதில் நாலதாகும் எண்ணரிய லிங்கத்தே ஆறதாகும்
கூறியதோர் ஆலடியில் பத்ததாகும் குறிப்புடைய முக்கோணத்தில் - பனிரெண்டதாகும்
பேரரிய காலதனில் பதினாறதாகும் பேசரிய வாயதனில் ரெண்டதாகும்
மாரிலாக் குருபதத்தே ஒன்றதாகும் மன்னிய சீரட்சரங்க ளன்பத்தொன்றே
குருபதத்தி லொன்றென்பதே பரமசிவமாகும்."

சிவவாக்கியர் பாடல் - 87

87.சோதியாதி யாகிநின்ற சுத்தமும் பலித்துவந்து
போதியாத போதகத்தை வோதுகின்ற பூரணா
வீதியாக வோடிவந்து விண்ணடியி னூடுபோய்
ஆதிநாத னாதனென் றனந்தகால முள்ளதே.

போதியாத = விண்டு உரைக்காத (சொல்லாத)
போதம் = ஞானத் தெளிவு
விண் = ஆகாயம்

பக்தி:
எல்லாவற்றிற்கும் முதலானதும் சோதியாகவும் இருந்து அனைத்து செல்வங்களையும் வழங்கும் (இதுவரை யாரும் விண்டுரைக்காத) ஞானத் தெளிவை ஓதும் பரிபூரணமே!
உன்னைத் தேடி வீதி வழி ஓடிவந்து ஆகாயத்தின் அடியில் உட்சென்று ஆதிநாதன் நீதான் என்றுணர இன்னும் எத்தனை காலமுள்ளதோ?

சூக்குமம்:
வீதி = உடலினுள் செல்லும் நாடி நரம்புகள்(குழல்கள்)
ஆகாயத்தின் அடி = தலையினுள்

86.இறைவனா லெடுத்தமாட

86.இறைவனா லெடுத்தமாடத் தில்லையம் பலத்திலே
அறிவினா வடுத்தகாய மஞ்சினா லமர்ந்ததே
கருவிநாத முண்டுபோய் கழன்றவாச லொன்பதும்
ஒருவரா யொருவர்கோடி யுள்ளுளே யமர்ந்ததே.

கருவி = பொறியும், அந்தக்கரணங்களும்
கருவி கழலுதல் = பலம் கெடுதல்
நாதம் = விந்து

தில்லையம்பலத்திலே உறையும்(எழுந்தருளியிருக்கும்) இறைவனால் ஐந்து பூதங்களாகிய நீர்,நிலம்,நெருப்பு,காற்று,ஆகாயம் ஆகியவற்றால் மாடமாகிய உடல் உருவாக்கப்பட்டது. அதில் நாதமாகிய விந்து பெலம் குன்ற(குறைய), பொறிகளும் அந்தக்கரணங்களும் பெலம் குன்றி சீரழிந்துவிடும். அப்படி விந்து நாதம் பெலம் குன்றாது, ஒன்பது வாயில்களான, 2 கண், 2 நாசித் துவாரம், 2 காது, 1 வாய், 1 மூத்திரக் குழல், 1 மலக் குழல், ஆகியவற்றை ஒன்று சேர அடைத்து, சீவனாகிய சிவனை உடலுக்குள் செலுத்தவேண்டிய இடத்தில் மாத்திரம் செலுத்துபவர்கள் கோடியில் ஒருவரே.

85.சோதியாதி யாகிநின்ற சுத்தமும்

சிவவாக்கியர்
***************
85.சோதியாதி யாகிநின்ற சுத்தமும் பலித்துவந்து
போதியாத போதகத்தை வோதுகின்ற பூரணா
வீதியாக வோடிவந்து விண்ணடியி னூடுபோய்
ஆதிநாத னாதனென் றனந்தகால முள்ளதே.

அஞ்ஞான இருளை எரித்து சுத்த சுயம்புவாகிய, ஆதி சோதியாகிய பரிபூரணனே! யாரும் உபதேசிக்காத உபதேசத்தை(அறிவு) எப்பொழுதும் ஓதிக்கொண்டிருப்பவனே! என் உடலினுள்ளே ஓடிக்கொண்டுள்ள நாடிகளாம் வீதி வீதியாக அலைந்து ஓடிவந்து தலை என்னும் ஆகாயத்தில்(ஆ+காயம்) உள்ளே போய் ஆதி நாதனாகிய உன்னைக் காண இன்னும் கோடான கோடி காலம் உள்ளதே!

84.பருகியோடி உம்முளே பறந்து

சிவவாக்கியர்
***************
84.பருகியோடி உம்முளே பறந்துவந்த வெளிதனை
நிரவியே நினைந்து பார்க்கில் நின்மலம் அதாகுமே
உருகியோடி எங்குமா யோடும்சோதி தன்னுள்ளே
கருதுவீர் உமக்கு நல்ல காரணம் அதாகுமே.

மூச்சுக் காற்றைப் பருகி, ஞானம் பழகி வரும்போது நம்முள்ளே பறந்துவந்த ஆகயவெளியில் நிலைத்து, நினைந்து கூர்ந்து நோக்கில் உன் மலங்களாகிய பாவங்கள் அழியும். உருகிய நெய்போல் எங்குமாய் ஓடிக் கலந்துள்ள சோதி தன்னுள்ளும் உள்ளது. அப்படியுள்ள அருட்பெரும் சோதிக்குள் கலக்கவேண்டும் எனக் கருதி உள்நோக்கிச் செல்வதே உங்களுக்கு நல்ல வழியாகும்.

83.கானமற்ற காட்டகத்தில் வெந்தெழுந்த

சிவவாக்கியர்
****************
83.கானமற்ற காட்டகத்தில் வெந்தெழுந்த நீறுபோல்
ஞானமுற்ற நெஞ்சகத்தில் வல்லதேது மில்லையே
ஊனமற்ற சோதியோடு உணர்வு சேர்ந்தடக்கினால்
தேனகத்தின் ஊறல்போல் தெளிந்ததே சிவாயமே.

கானம்=சோலை
ஊறல்=சாறு

ஞானம் விளைந்து முற்றிய மனதுடன் உள்ள ஞானிகளிடத்தே, பூங்காவாகிய சோலை இல்லாத வறட்டுக் காட்டினிலே தீப்பிடித்து வெந்தபின் மிஞ்சும் சாம்பல்போல் மாயையாகிய ஆசை(இச்சைகள்) எரிந்து சாம்பலாகிவிடும். எவ்விதக் களங்கமும் அற்ற அருட்பெருஞ்சோதியுடன் தன் உணர்வுகளை ஒன்றிக் கலந்து சலனமற்று இருப்போருக்கு சிவன் தேன்கூட்டின் சாறாம் தெளிந்த தேன்போல் விளங்குவார்.

82.படுகின்ற உம்பருக்குள் ஆடுபாதம்

சிவவாக்கியர்
**************
82.படுகின்ற உம்பருக்குள் ஆடுபாதம் உன்னியே
பழுதிலாத தர்மகூட்ட மிட்டஎங்கள் பரமனே
நீடுசெம்பொன்னம் பலத்துள் ஆடுகின்ற அப்பனே
நீலகண்ட காளகண்ட நித்யகல் லியாணனே.

உம்பர்=ஆகாயம்
படுகின்ற=கூர்மயான
ஆடுபாதம்=கண்கள்
உன்னி=சலனமின்றி நினைவில் நின்று

சிதாகாயமான தலைக்குள் கூர்மையான கண்பார்வையால் சலனமின்றி நினைவில் நின்றால், செம்பொன்னாலாகிய ஆலயத்தில் ஆடிக்கொண்டுள்ள அப்பனாம் நீலகண்டனாம் காளகண்டனாம் நித்திய கலியாணனாம் சீவனை உணரலாம்.

81.மாடுகன்று செல்வமு மனைவிமைந்தர்

சிவவாக்கியர்
***************
81.மாடுகன்று செல்வமு மனைவிமைந்தர் மகிழவே
மாடமாளி கைப்புறத்தில் வாழுகின்ற நாளிலே
ஓடிவந்து காலதூதர் சடுதியாக மோதவே
உடல்கிடந் துயிர்கழன்ற வுண்மைகண்டு முணர்கிலீர்.

மாடு, அதன் கன்றுகள், செல்வம், மனைவி, குழந்தைகள் ஆகியவைகளுடன் மாட மாளிகையிலே வாழுகின்ற காலத்தில், கால தூதனாம் எமன் வெகுவேகமாக ஓடிவந்து கணப்போதில் மோதும்போது உடல் கீழே கிடக்கும்; உயிர் பறக்கும். அது கண்டபின்னும் மற்றவர்கள்(கண்டுகொண்டிருப்பவர்கள்) நிலையாமை என்னும் உண்மையை உணர மறுக்கின்றனரே!

80.ஒக்கவந்து மாதுடன் செறிந்திட

சிவவாக்கியர்
**************
80.ஒக்கவந்து மாதுடன் செறிந்திடத்தி லழகிய
ஒருவராகி யிருவராகி யிளமைபெற்ற வூரிலே
அக்கணிந்து கொன்றைசூடு மம்பலத்தி லாடுவார்
அஞ்செழுத்தை யோதிடி னனேகபாவ மகலுமே.

அக்கு = உருத்திராக்கம்
அம்பலம் = தில்லையம்பலம், கோயில்
அஞ்செழுத்து - நமசிவய
இளமை = உன்மத்தம்

ஒன்றுபோல் செறிந்த இடத்தில் அழகிய உமையொடு சேர்ந்து ஒன்றாகி, உமையொருபாகனாக ஒருவராகவும், தனித்தனியாக அம்மையாகவும், அப்பனாகவும் உன்மத்தங்கொண்ட ஊரிலே(மனதிலே), உருத்திராக்கம் அணிந்து கொன்றைமலர் சூடிய பெருமான் மனக்கோவிலில் ஆடுகிறார். அவருக்குறிய "நமசிவய" என்னும் திருவைந்தெழுத்தை ஓதினால் பாவங்கள் அனைத்தும் அகலுமே!

79.மிக்க செல்வநீ படைத்த விறகுமேவி

சிவவாக்கியர்
**************
79.மிக்க செல்வநீ படைத்த விறகுமேவிப் பாவிகாள்
விறகுடன் கொளுத்திமேனி வெந்துபோவ தறிகிலீர்
மக்கள்பெண்டிர் சுற்றமென்று மாயைகாணு மிவையெலாம்
மறலிவந் தழைத்தபோது வந்துகூட லாகுமோ?

மறலி = எமன்

எவ்வளவு மிகுதியாகச் செல்வம் படைத்தவனாயிருந்தாலும், இறந்தபின் விறகில் வைத்துக் கொளுத்தி விடுவார்கள்;பிறகு வெந்தபின் சாம்பல் ஒன்றே மீதி. மாடு, மனை,மக்கள், சுற்றம் ஆகிய பந்த பாசம் தருபவை எல்லாம் எமன் வந்து அழைக்கும்போது துணை வருவார்களோ? மாட்டார்கள்.

"வீடு வரை உறவு, வீதி வரை மனைவி, காடு வரை பிள்ளை, கடைசி வரை யாரோ" எனக் கண்ணதாசன் எழுதியதை இங்கு நினைவு கூறுதல் பொருத்தமானதே.

78.மண்கலங் கவிழ்ந்தபோது வைத்து

சிவவாக்கியர்
**************
78.மண்கலங் கவிழ்ந்தபோது வைத்துவைத் தடுக்குவார்
வெண்கலங் கவிழ்ந்தபோது வேணுமென்று பேணுவார்
நங்கலங் கவிழ்ந்தபோது நாறுமென்று போடுவார்
எண்கலந்து நின்றமாய மென்னமாய மீசனே!

வீட்டில் உள்ள மட்பாண்டம் உடைந்தால், அது எதுக்காகிலும் பயன்படுமென மூலையில் வைப்பர். வெங்கலத்தினால் செய்த பாண்டம் உடைந்தால், உருக்கி வேறு செய்து கொள்ளலாம் என காத்து வைப்பார்கள். நங்கலனாகிய(நம்+கலன்) உடலிலிருந்து உயிர் பிரிந்தால் பிணம் நாறுமென தூக்கிப் போட்டுவிடுவார்கள். ஆக, நம் உடலானது, மட்பாண்டம், வெண்கலப் பாண்டம் ஆகியவற்றின் மதிப்புக்கூட பெறாது. இவ்வாறு மதிப்பில்லா இவ்வுடலில் நீங்கள் உயிராய்க் கலந்து நின்ற மாயம் என்னவோ?

77.மண்ணிலே பிறக்கவும் வழக்கலாது

சிவவாக்கியர்
***************
77.மண்ணிலே பிறக்கவும் வழக்கலாது ரைக்கவும்
எண்ணிலாத கோடிதேவ ரென்னதுன்ன தென்னவும்
கண்ணிலே மணியிருக்க கண்மறைத்த வாறுபோல்
எண்ணில்கோடி தேவரு மிதன்கணால் விழிப்பதே!

மண்ணிலே பிறந்து, மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டு இருக்கும் எண்ணற்ற கோடி தேவர்களுள் இவர் என்னவர், அவர் உன்னவர் என வழக்குகள் பல உரைத்து சண்டையிட்டு வீண்பொழுது போக்கும் மக்களே! நீங்கள் எல்லோரும் கண்ணிலே கருமணி இருக்கக் கண்தெரியாத குருடர்களே. அந்தக் கண்களின்மூலம் எண்ணற்ற கோடி தேவரும் தங்களின் கபாலத்திற்குள் சென்று உயிர்நாடியாம் பரிபூரணத்தை அறிந்துகொண்டிருக்கும்போது, நீங்கள் மட்டும் விழித்துக்கொண்டிருத்தல் அழகோ?

76.கருக்குழியி லாசையாய்க் காதலுற்று

சிவவாக்கியர்
***************
76.கருக்குழியி லாசையாய்க் காதலுற்று நிற்கிறீர்
குருக்கிடுக்கு மேழைகள் குலாவுகின்ற பாவிகாள்
திருத்திருத்தி மெய்யினாற் சிவந்த வஞ்செழுத்தையும்
உருக்கழிக்கு மும்மை யுமுணர்ந்துணர்ந்து கொள்ளுமே.

குருக்கு=இக்கிரி பிரமதண்டுச் செடி, வடலி முதலியன படர்ந்த தோப்பு
இடுக்கு = இடவெளி, சந்து
மேழி, மேழை = செம்மறி ஆடு
திரு = மேன்மை
திருத்தி=பூரணம்

செடிகள் படர்ந்துள்ள தோப்பின் சந்துக்குள் செம்மறி ஆடுகள்போல் அலைந்து திரியும் பாவிகளே! அந்த ஆடுகளைப்போல் யோனியாசைகொண்டு அதிலே அழிவு காணப்போகிறீர்கள். அழலைப்(தீ)போல சிவந்த அஞ்செழுத்தாலான மேன்மை பெற்ற இவ்வுடலால் பூரணமாக அவ்வஞ்செழுத்தையும் திருத்தமாக ஓதி உய்யும்(வாழும்) வழி காணுங்கள். இவ்வழி சென்று, உங்களின் உருவாகிய உடல் அழியுமுன்னமேயே மும்மையாகிய(மூன்றாயிருக்கும் தன்மை) மும்மலங்களையும் அறிந்து ஒதுக்கி, உங்களையும் உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

75.இருவரங்க மும்பொருந்தி யென்புருகி

சிவவாக்கியர்
****************
75.இருவரங்க மும்பொருந்தி யென்புருகி நோக்கிலீர்
உருவரங்க மாகிநின்ற வுண்மையொன்றை யோர்கிலீர்
கருவரங்க மாகிநின்ற கற்பனை கடந்துபின்
திருவரங்க மென்றுநீர் தெளிந்திருக்க வல்லீரே!

இருவரங்கமாகிய சூரிய சந்திர கலைகளை ஒன்றுசேர்த்து, எலும்பு உருக தியானித்து, உள்ளே நுழையத் தெரியவில்லை. உடல் உருவே அரங்கமாகி அதனுள்ளே இருக்கும் உண்மையை(உள்+மெய்) ஆராய்ந்து அறிந்து தெளியமாட்டீர்கள். கருத்து உருவற்றது. அந்தக் கற்பனை அரங்கைக் கடந்து சென்று கருத்தாகிய முகுளமாம் திருமால் பள்ளிகொண்டுள்ள திருவரங்கமெனத் தெளிவு கொள்ளமாட்டேன் என்கிறீர்களே!

74.அறிவிலே பிறந்திருந் தாகமங்க

சிவவாக்கியர்
**************
74.அறிவிலே பிறந்திருந் தாகமங்க ளோதுறீர்
நெறியிலே மயங்குகின்ற நேர்மையொன் றறிகிலீர்
உறியிலே தயிரிருக்க வூர்புகுந்து வெண்ணைதேடும்
அறிவிலாத மாந்தரோ டணுகுமாற தெங்ஙனே.

நெறி=வழி

"அறிவுப் பிறப்பெடுத்துள்ளேன்" எனக் கூறி அறிவுபூர்வமாய்ச் சிந்தித்து ஆகமங்கள் அனைத்தையும் ஓதுகின்ற மனிதர்களே! அறிவுப் பிறப்பெடுத்தோர் செல்லும் வழி எது என அறிந்திடாது, மயங்கி, எது நேர்வழி என அறிகிலீர்.
நம் வீட்டு உறியிலேயே தயிர் இருக்க, ஊரிலுள்ள எல்லா வீடுகளிலும் சென்று வெண்ணையைத் தேடும் அறிவற்றவர்களாகிய உங்களுக்கு எப்படி விளக்குவேன்?

நம் உடலிலேயே தயிர் உள்ளது; அதைக் கடைந்தால் வெண்ணை கிடைத்துவிடும். கடையும் வழி என்ன? என்பதைக் காணுங்கள். இருக்குமிடத்தை விட்டு இல்லாத இடத்திலே தேடிப் பயனென்ன?

73.ஆத்துமா வனாதியோ வாத்துமா

சிவவாக்கியர்
**************
73.ஆத்துமா வனாதியோ வாத்துமா வனாதியோ
பூத்திருந்த ஐம்பொறி புலன்களு மனாதியோ
தாக்கமிக்க நூல்களுஞ் சதாசிவ மனாதியோ
வீக்கவந்த யோகிகாள் விரித்துரைக்க வேணுமே.

அனாதி = ஆதியில்லாமை, இறைவன், சிவன்
வீக்க = கட்ட, பூரிக்க, மிக

நம்முடலில் ஓடும் ஆத்துமா(சீவாத்துமா) அனாதியோ?
பரமாத்துமாவான இறைவன் அனாதியோ?
நம்முடலில் பூத்திருந்த ஐம்புலன்களும் அனாதியா?
ஞானம் புகட்டும் சாற்றிறங்கள் அனாதியா?
இறுதியில் சதாசிவமான அனாதியே அனாதியா?
உயிர் மூச்சைக் கட்ட வந்த யோகிகளே, இவற்றை விளக்கமாக உரைக்கவேண்டுமே!

72.உருவமல்ல வெளியுமல்ல வொன்றை

சிவவாக்கியர்
****************
72.உருவமல்ல வெளியுமல்ல வொன்றைமேவி நின்றதல்ல
மருவுமல்ல காதமல்ல மற்றதல்ல வற்றதல்ல
பெரியதல்ல சிறியதல்ல பேசுமாவி தானுமல்ல
அரியதாகி நின்றநேர்மை யாவர்காண வல்லரே.

வற்றதல்ல=அற்றதல்ல

இறைவன் உருவமாக உள்ளான் என்பதில்லை; அவன் உருவற்று சிதாகாயப் பெருவெளியிலும் இருக்கிறான். அவன் ஒன்றினை அணுகியும், அணுகாமலும் உள்ளான். அருகிலும் உள்ளான்; தொலைவிலுமுள்ளான்.

இறைவனை வணங்காது இறைத் தன்மைக்கு புறம்பாய் இருப்போர் இறைவனிடமிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளனர். தொழுபவர்க்கோ அவர்தம் உள்ளத்தின் (அருகில் அல்ல) உள்ளே வசிக்கிறான். அப்படிப்பட்ட தன்மை உடைய திருவடிக் கழல்கள் வெற்றி உடையதாகுக.

கூடவுமில்லை; குறையவும் இல்லை. பெரியதல்ல; சிறியதல்ல; எதுவுமில்லை. பேசும் ஆவியாக மட்டும் இருப்பதில்லை. இந்த தத்துவத்தை யாரால் காணமுடியும். அந்த வல்லபமிருப்பின் இறைவன் கைவசமாவான்.

திருவாசகம்
*************
"ஏகன் அநேகன் இறைவன் அடி வாழ்க."

இறைவன் மூலப் பொருளாயிருக்கும்போது ஒன்று. அதுவே பரிபூரணம்.
பூரணம் என்பது உட்பொருளுக்கு உட்பொருளாம். பரிபூரணம் அளவிட முடியாதது; நிறையிட முடியாதது. பூரணத்திற்குப் பூரணமே அளவு. அதற்கு அதே மட்டு. அதற்கு அதுவே நிறை. கால எல்லை இல்லாதது. முடிவில்லாதது.இறைவனாகவேயிருந்து, இறைவனிலிருந்து வெளியானவை சிருஷ்டிகள்.

இறை சிருட்டிக்குப்பின்னும், முன்னிருந்தது போன்றே இப்போதுமிருக்கும்.
அகண்டகாரமாய்ப் பரிபூரணமாய் விரிந்து நிறைந்து தனக்குத் தானே காட்சியாய் மற்றவை என இல்லாததாய் மறைந்தும் மறையாததாய் அசையாததாய் துணை இல்லாததாய் தனித்துவமாய் ஒன்றாய் இடைவெளி இல்லாமல் எங்குமாய்ப் பேதமின்றிப் பிரிவின்றிக் கலந்து உறைந்த ஒன்று.. இதற்கு முன்னும் இதுவேதான் இருந்தது. வேறொன்றும் இருக்கவில்லை. இல்லை, இல்லை, இல்லையே. இதுவே நித்தியம். இதுவே சத்தியம்.

நித்திய சத்தியமென்பது, என்றும் நிலைத்து நிற்பது. அதற்கு அன்றும், இன்றும், என்றுமே அழிவும் இல்லை. மாற்றமும் இல்லை, குறைவதும் இல்லை, கூடுவதும் இல்லை. எல்லாம் பரி பூரணம்.